aplica
Msze niedzielne odprawiane są o godzinie 15.
Początki kaplicy w Sichowie Dużym
6-10 lipca 1932 r.- pierwsze rekolekcje dla kobiet w Sichowie D. w zaimprowizowanej kaplicy w pałacu Radziwiłłów
Boże Narodzenie 1936 r.- pierwsza Msza Św. w Sichowie D. w zamienionej na kaplicę sali ówczesnego Zarządu Dóbr Sichowskich, odprawiona przez ks Konstantego Michalskiego.. Miejsce to dzięki prośbom Księżnej Zofii Radziwiłl zostało na stałe oddane na kaplicę dla ludności.
16 IX 1937 r.- do budynku wprowadziły się sprowadzone z Sandomierza Służki Niepokalanie Poczętej Najświętszej Marii Panny by zająć się "kaplicą, ochroną, chorymi, starcami, KSMŻ, AK i świetlicą dla ludności".
10 X 1937 r. - pierwsza msza w nowej kaplicy odprawiona przez ks. Dziekana Chołońskiego
ks. Konstanty Michalski
(cytaty i informacje pochodzą z Kroniki Kaplicy w Sichowie z książki Bp Wacława Świerzawskiego Mieć miłość w myśleniu, Hodie- Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 1994)
KSIĄDZ KONSTANTY MICHALSKI (1879-1947)
ŻYCIORYS
Urodził się 12 kwietnia 1879 roku w niewielkiej miejscowości Mała Dąbrówka w pobliżu Katowic. Pochodził z rodziny robotniczej. Chrzest Św. otrzymał w kościele parafialnym w Bogucicach. Gdy miał około trzech lat zmarli Mu rodzice. Sierotę przygarnął stryj, zabierając Go do Siemianowic , gdzie ukończył ośmioklasową szkołę powszechną. W 1893 roku został przyjęty do drugiej klasy Małego Seminarium Zgromadzenia Księży Misjonarzy na Kleparzu w Krakowie. Pierwszą klasę Ks. Michalski przerobił sam pod kierunkiem Ks. J. Kapicy w Siemianowicach. W 1896 roku ukończył Małe Seminarium i rozpoczął naukę w Seminarium Internum. Ósmego grudnia 1896 roku złożył śluby św. W maju 1900 roku zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum Św. Anny i rozpoczął studia teologiczne, studiując jednocześnie literaturę na uniwersytecie. Piątego lipca 1903 r. otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk Ks. Bpa A. Nowaka.
Uczęszcza na UJ na slawistykę i uczy się języka polskiego w gimnazjum misjonarskim. Odznacza się Ks. Michalski niezmordowaną pracowitością w działalności duszpasterskiej, nauczyielskiej i wydawniczo- pisarskiej. Jest sumienny i wymagający. Oprócz literatury wykłada teologię , uczy historii Kościoła , filozofii , etyki, historii. W marcu 1905 r. Ks. Michalski objął redakcję ,,Roczników" zawierających treści związane z pracą księży misjonarzy i sióstr miłosierdzia.
W latach 1909-1910 studiuje w Wyższym Instytucie Filozoficznym w Lowanium, zdobywając kolejne stopnie akademickie. W 1911 roku Ks. Michalski otrzymał dyplom doktorski z najwyższym odznaczeniem. Wraca do Krakowa i rozpoczyna wykłady filozofii w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy.
W 1918 roku Senat UJ zatwierdził habilitację Ks. Michalskiego a w 1919 r. Naczelnik Państwa mianował Go profesorem nadzwyczajnym filozofii chrześcijańskiej na UJ. W 1921 roku został mianowany zwyczajnym profesorem filozofii chrześcijańskiej. Do roku 1934 wykłada Ks. Michalski całą filozofię z wyjątkiem teodycei i etyki - wykłady z logiki , teorii poznania , metafizyki , kosmologii , psychologii , historii filozofii. Prowadzi seminaria , przeprowadza habilitacje. W czasie swej profesury był czterokrotnie dziekanem Wydziału Teologicznego. Utrzymuje żywy kontakt z zagranicą , pracuje w bogatych bibliotekach w Paryżu, Oxfordzie, Cambridge, Rzymie. W dniu 17 czerwca 1931 roku wybrano Ks. Michalskiego rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Do 1946 roku pracował w Polskiej Akademii Umiejętności. Oprócz pracy naukowej Ks. Michalski oddawał się również pracy organizacyjno-społecznej i kulturalnej.
W dniu 6 listopada 1939 r. został Ks. Michalski, wraz z innymi profesorami UJ podstępnie aresztowany i przewieziony najpierw do więzienia wojskowego na Montelupich, następnie do Wrocławia i pod koniec listopada do obozu Sachsenhausen koło Berlina. Zwolniony z obozu w pierwszych dniach lutego 1940 roku , przyjął zaproszenie ze strony zaprzyjaźnionej z Nim rodziny Krzysztofów Radziwiłłów i udał się do Sichowa. Urządził kaplicę i przystąpił do pracy duszpasterskiej. Pisał kronikę kapliczną. Co niedzielę odprawiał dwie Msze Św. i wygłaszał dwa kazania, spowiadał, zaopatrywał chorych. W pierwszych dniach sierpnia 1944 r. wojska sowieckie zajęły Sichów. W dniu 5 września wydano rozkaz ewakuacji Sichowa. Wobec tego Ks. Michalski udaje się do Rytwian. Kiedy Jadwiga Popielówna powiadomiła księdza , że ludność Sichowa zamieszkała w Szwagrowie , wyjechał do Szwagrowa.
W listopadzie 1944 roku wyjechał do Sandomierza do pałacu Ks. Bpa Lorka. W styczniu 1945 roku przyjeżdża do Krakowa. Wykłada na Wydziale Teologicznym UJ i pracuje jako duszpasterz.
Choroba nie pozwoliła ukończyć dzieła pisanego w Sichowie : ,, Między heroizmem a bestialstwem". Ks. Konstanty Michalski zmarł 6 sierpnia 1947 roku.